Նարե Վարուժանի, Պատմվածք

Իմ Անժիկ տատը

Անունը Շուշան էր, բայց Անժիկ էին ասում։ Մեկ-մեկ լինում է այդպես, ու ոչ ոք երբեք չի իմանում` ինչո՞ւ: -Մա՛մ, էդ վհուկին ինչո՞ւ են Անժիկ ասում, եթե անունը Շուշան է։ – Աղջի՛,- սաստում…

Նարե Վարուժանի, Պատմվածք

Երկու կես

 Մոսկվայում ո՛չ սիրային պատմություններից էր համ ու հոտ գալիս, ո՛չ ամառվա արևից։ Գլխացավի ու գլխացավանքի պակաս չկար։ Մեր թաղում հայերը…