Քաղաքի վրա՝ թանձր մառախուղ
Ես հիշում եմ ոսպի հատիկները ջոկող ձեռքիդ շարժումը միայն, ձայն, ոսպի հատիկները ջոկող շարժում, ձայն, ես կուզեի նայել դեմքիդ՝ տեսնելու…
Հայրենի եզերքի կարոտը
Նրա հոգսը
( «Ստեփան Ալաջաջյան» մրցանակ, «Պատմվածք»անվանակարգ) 1. Հակոբը կախվել է ծառից, ճոճվում է՝ ամբողջ ծանրությունը՝ ձախ ձեռքին, ու կոտրած ատամները բացած՝ ծիծաղում: Ճյուղը…
Ծանրոցը
Հոսանքագծերի պես սահմանի երկու կողմերով ձգվող խրամատները լուռ են. ոչ մի կրակոց: Անորոշությունը լցվել, հոսում է առաջնագծի զինվորների երակներով, դարձել՝…
Օտար մտքեր
Հետո ունայնության թուխպն իջավ մերկ ավազների վրա, և ձուլվեցին ծովն ու հորիզոնի գույները սև, և ճերմակ ճայեր գահավիժեցին՝ երկնքում թողնելով…
Ուրիշի վերարկուն
Քաղաքի կողքով անցնում է հրաժեշտի տխրությունը: Բազում հերթեր տեսած քաղաքում բարի մեկը անվճար հաց է բաժանում: Քաղաքը փորձում է հավաքել…
Նշխարներ սուրբ երկրից
Այս ճանապարհը շուրջ մեկուկես դար առաջ անցել է իմ նախապապ Վարդանը: Այդ օրը նա աքլորականչից էլ վաղ է արթնացել, ջորուն…
Ես եմ աշխարհի թագավորը
Լոշտակ հրեշտակը
(հատված) Հայրիկն ու մայրիկը չէին ուզում և չէին հավատում, որ իշխանության գլուխ կանգնելու օրից անսխալական կառավարության որոշումը զավեշտի վերածած անձրևն…
Վաղը չէ մյուս օրը
Նվիրում եմ մահապարտներին Վաղը չէ մյուս օրը: Հենց այդպես էլ ասաց: Վաղը չէ մյուս օրը, երբ արևը թեքվի դեպի արևմուտք…