Սեդա Մինասյան

Սրվակը Մարետը նստած էր արտաքնոցում՝ փայտե չորս պատի մեջ` հենված դրանցից մեկին։ Մի ձեռքում յոդն էր դողում, մյուսում՝ բաժակը։ Սիրան…

Մեր թաղեցի Լուսիկ տատին շատ էի սիրում։ Ինքն էլ ինձ էր շատ սիրում ու միշտ բաժին էր հանում իր աճեցրած…

Մի հարևան ունեինք, Նարո էին ասում (լրիվ անունը էդպես էլ չիմացանք)։ Ինձանից մի տաս տարով էր մեծ։ Ծաղկավոր, երկար զգեստ…