Վարդան Սմբատյան

Նա արագ-արագ հանեց շորերը, կրքոտ կատաղությամբ նետվեց գիրկս։Նոր-նոր էի սկսել փաղաքշել փշոտ մաշկը, (մի պահ թվաց,թե կնոջ չեմ փաղաքշում, այլ…

Մանյան էլի սոված քնեց։ Քնեց, որ էլ չարթնանա, բայց լույսը՝ անողոք ճառագայթներով, ժխորի փոփոխվող տեղատվությամբ լցվեց կոտրված պատուհաններից, տասնութ քառակուսի…

Սև ապակիներով, պլպլացող, վեց-վեց համարանիշներով մետալիկ մերսեդեսը ճռռալով մի կերպ արգելակեց ինձնից մեկ մետրի վրա։ Ապակին իջեցված էր, ղեկին կախված…

(վերամշակված տարբերակ) Օրը չեմ հիշում, կիրակի էր, կարծեմ, կամ էլ` ուրբաթ: Վաղուց արդեն չեմ մտապահում շաբաթվա օրերը, թվերն ու մեռնողներին:…

   Գեղեցիկ տղուկ էի՝ շիկահեր, ալիքվող մազերս ծածկում էին իրանիս կեսը, աչքերիս մեջ լողում էր կապույտը։ Երկնքի հետ խոսելու տարօրինակ…

Այդպես էլ չզգաց, թե ոնց շրխկաց հնամաշ դուռը քթի տակ: -Երևի քամին էր,- մտմտաց Ավոն,- չէ՛, հաստատ էդ լիրբն էր:…