ՏՈՆԱՊԵՏ պատմվածքի մրցույթ

Նախաբան Ճնճղուկները դատարկ կտուցներով հեռացան ուրիշ կտուրներ, որովհետև այսօրվա տվածս լավաշը բորբոսնած էր, որովհետև ութ օր տանից դուրս չեմ եկել,…

Չեմ հիշում, թե վերջին անգամ իմ ընկերուհի Թամարին երբ եմ տեսել․ այսօր առավոտյա՞ն էր, թե՞ երեք օր առաջ․ գուցե մի…

Նվիրում եմ եղբորս՝ Նելսոնի հիշատակին Ամենահամեղ պատառը՝ իր շանը, հետո՝ իրեն և հյուրերին։ Լինում էր, հյուրերը չէին համբերում ու մի…

Մեջքացավի մեջ մի կերպ հարմարվելով՝ մարմինը կտրեց անկողնուց, բարձը մեջքի տակ խցկելու հետ ձեռքը գցեց հեռախոսին։ Սուր-մուր ծակծկեց աչքերը էկրանի…

(երիտասարդական մրցանակ) Ես միշտ մտածում եմ, թե որքանով է նկարիչը ձգտում պատկերել տեսարանի իրականությունը։ Նկարիչները ֆիքսում են իրականության միայն մեկ…

ՄԵՆՔ 2002 թվականն էր, աշնան վերջին օրերին ձյուն եկավ։ Ես, Վրեժն ու Սաքոն դպրոցից վազելով դուրս թռանք, իսկ մեր հետևից,…

-Թոշակ կա՞,- հարցրի: Մանուշը ձայն չհանեց: Լուռ էր: Ստիպված էի հարցս կրկնել. -Մանու՛շ, թոշակ կա՞: Մի պահ կարծես թե չհասկացավ…

Ճանապարհը խիստ երկար ու փոշոտ էր։ Տաքսին սայլի նման ճոճվում էր, ներսում հեղձուկ էր ու տհաճ հոտ։ Շատ էի ուզում…

   (պատմվածք կամ մազերն արձակած բանաստեղծություն) Գիշերվա մի ժամ կա, որ չգիտես՝ ավելի շատ ավարտ է, թե սկիզբ: Օհանը միշտ…

«Так держать» մաղթանքով ինձ միշտ խրախուսող «Արձակ գրի ասպետ»-ի Անմոռաց Անուն Վալտեր Թորոսյանի հիշատակին  Նա չէ՛ քերթող, ով պատահմամբ մի…