Նազիկ Հակոբյան

Ճանապարհը խիստ երկար ու փոշոտ էր։ Տաքսին սայլի նման ճոճվում էր, ներսում հեղձուկ էր ու տհաճ հոտ։ Շատ էի ուզում…

(մրցույթին ներկայացված պատմվածքները չեն խմբագրվում և չեն սրբագրվում )    Տատը փեշերը հավաքած առաջ է քայլում, ամեն քայլի հետ ավելի շատ…

Ներքևում մաշված անվադող է ընկած։ Վրան քնած մողեսի մաշկը անփայլ կանաչ է։ Արևը դեռ մի քանի օր առաջ էր ուզում…

( «Ստեփան Ալաջաջյան»  մրցանակ, «Պատմվածք»անվանակարգ)    1. Հակոբը կախվել է ծառից, ճոճվում է՝ ամբողջ ծանրությունը՝ ձախ ձեռքին, ու կոտրած ատամները բացած՝ ծիծաղում: Ճյուղը…