Սովետի ժամանակ
-Թոշակ կա՞,- հարցրի: Մանուշը ձայն չհանեց: Լուռ էր: Ստիպված էի հարցս կրկնել. -Մանու՛շ, թոշակ կա՞: Մի պահ կարծես թե չհասկացավ…
-Թոշակ կա՞,- հարցրի: Մանուշը ձայն չհանեց: Լուռ էր: Ստիպված էի հարցս կրկնել. -Մանու՛շ, թոշակ կա՞: Մի պահ կարծես թե չհասկացավ…
Ճանապարհը խիստ երկար ու փոշոտ էր։ Տաքսին սայլի նման ճոճվում էր, ներսում հեղձուկ էր ու տհաճ հոտ։ Շատ էի ուզում…
(պատմվածք կամ մազերն արձակած բանաստեղծություն) Գիշերվա մի ժամ կա, որ չգիտես՝ ավելի շատ ավարտ է, թե սկիզբ: Օհանը միշտ…
«Так держать» մաղթանքով ինձ միշտ խրախուսող «Արձակ գրի ասպետ»-ի Անմոռաց Անուն Վալտեր Թորոսյանի հիշատակին Նա չէ՛ քերթող, ով պատահմամբ մի…
․․․քանի որ Տէրը, ում սիրում է՝ խրատում է,պատժում է ամէն մի որդու, որին ընդունում է․․․ Թուղթ եբրայեցիներին 12:6 ․․․«հնազանդ եղիր…
-Ահագին առաջ եք գնացել հայաստանցիներդ,- ավտոմեքենայի ամրագոտին կապելով ու ծխախոտ վառելով՝ ասաց եղբայրս։ -Ըհը, մեզ մոտ կանայք էլ են ծխում,-…
Զավենը «տուզ» էր, բայց՝ «ինտելիգենտ», դպրոցի աղջիկների ուշքը գնում էր իր խաթր, լավ սովորող, զարգացած, բայց և՝ ռազբիրատ անել իմացող:…
Նա արագ-արագ հանեց շորերը, կրքոտ կատաղությամբ նետվեց գիրկս։Նոր-նոր էի սկսել փաղաքշել փշոտ մաշկը, (մի պահ թվաց,թե կնոջ չեմ փաղաքշում, այլ…
ԹՂԹԱԴՐԱՄԻ ԵՐԿՈԻ ԿԵՍԸ Ծանր հրետանին երկու կողմից միաժամանակ ու անընդմեջ էր աշխատել, և թափվող արկերի տարափից հողը խոցոտվել էր,…
Ուսուցչուհին Բակուրին ասում էր․ «Անունդ ռազմաշունչ է, գեներալ կդառնաս»: Բակուրը ծիծաղում էր ի սրտե: Չգիտես ինչու հիշեց այդ մասին, ծիծաղեց…