Նարոն
Մի հարևան ունեինք, Նարո էին ասում (լրիվ անունը էդպես էլ չիմացանք)։ Ինձանից մի տաս տարով էր մեծ։ Ծաղկավոր, երկար զգեստ…
Արձակ
Կապույտ մոլորակ
Երկինքը հրդեհվել էր, իսկ սեփական արևները վաղուց տրվել էին խավարման մոլուցքին և չէին փայլատակում իր մոլորակում։ Շուրջը տարօրինակ լռություն ու…
Արծիվը
Աշնան իրիկնամուտի արևը հողվորի նման մի պահ նստել էր սարի գագաթին: Նստել էր շունչը տեղը բերելու համար, բայց հոգնածությունից աչքը…
«Էս ուր եմ ես ընկել»
«Իմ մարմինը» շարքիցՍկիզբը՝ https://kayaranmag.am/post/768 և https://kayaranmag.am/post/1053 Մայրս պատմում էր, որ Վաղոն՝ իրենց հարևան-ազգական Արշավիրի որդին, բանակից տուն եկավ ու, հողից…
Հիշողության բույրը
-Էս անտեր հոտն էլի քիթս ընկավ,- բողոքում էր մայրը,- հոտ չե՞ք առնում: Էթերին հասկանում էր, որ մայրը էլի անկողին…
Արի՜, արի՜ քեզ տանեմ մեր Ցղնա…
Իննսունին մոտ էր: Տարիները մաշեցրել էին մարմինը: Փոքրացել էր, դարձել մի բուռ: Երերալով էր ման գալիս: Խելքն էլ էր մաշվել:…
Ելեն աքիր
-Վա՜յ, Ելեն աքի՜ր, քու մերած մածունը ինչքան եմ սիրո՜ւմ, էս վե՞նց ես անում, վեր սհե քարի պես պինդ…
Անտառի մեղավոր անցյալը
Ոչ մարդասպանություն էր, ոչ բան․ ծառ էր՝ կտրել էին, ու ոստիկանները կատակելով, ծիծաղելով եկան։ Կարևորը՝ բունը մնացել էր, արմատները կային,…
Երեք հանդիպում
Երևանում շոգ ամառ է, երբ մոտենում եմ թանգարանի մուտքին: Առավոտ է, ու ստվերները դեռ չեն հեռացել քաղաքի մայթերից, որ սովորականից…
Ամպեր ափի մեջ
Ներքևում մաշված անվադող է ընկած։ Վրան քնած մողեսի մաշկը անփայլ կանաչ է։ Արևը դեռ մի քանի օր առաջ էր ուզում…